عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٨٣ - كفاره آهو و روباه و خرگوش

اگر از دادن بدنه عاجز و ناتوان باشند قيمت آن را صرف نموده و گندم تهيه كرده و آن را به شصت نفر محتاج به عنوان اطعام توزيع مى‌كنند و اگر قيمت آن از صرف طعام زياد آمد مقدار زائد از آن خودش مى‌باشد ولى اگر قيمت كمتر از اطعام شصت فقير بوده و به آن وافى نباشد در اين فرض مكلف و موظف نيست بقيه‌اش را تكميل كند.

و در صورتيكه قدرت بر توزيع قيمت و مصرف آن در تحصيل گندم و اطعام به فقراء را نداشت لازم است شصت روز روزه بگيرد.

و به فرض عاجز بودن از شصت روز روزه مى‌بايد به جاى آن هيجده روز روزه بگيرد.

فرع‌

در فرضى كه تكليف توزيع طعام بين فقراء است بهر مسكين و فقيرى لازم است نصف صع بدهند.

كفاره گاو و الاغ وحشى‌

اگر حاجى در اثناء احرام گاو و يا حمار وحشى را صيد نمود لازم است يك گاو ماده اهلى را به عنوان كفاره بدهد.

و اگر از دادن آن عاجز باشد لازم است قيمت آن را گندم خريده و به مقدار نصف كفاره قبلى در عهده‌اش مى‌آيد.

كفاره آهو و روباه و خرگوش‌

در صيد هركدام از آهو و روباه و خرگوش بايد يك گوسفند بعنوان كفاره بدهند و اگر از تهيه‌اش عاجز باشند واجب است قيمت آن را به مقدار يك ششم كفاره قبلى به فقراء طعام دهند.